B2B
Account aanvragen
Poeder, eerst talk, later lycopodium en uiteindelijk maïszetmeel, had één praktische functie: de handschoen makkelijker over een klamme hand krijgen. In een tijd waarin handschoenen nog dikwijls dik en stug waren, en zorgverleners er tientallen per dag doortrokken, was dat geen luxe.
Het probleem is dat die ene functie een reeks nadelen meebracht die pas later goed in kaart werden gebracht.
Wondcomplicaties. Poederresidu dat in een operatiewond achterblijft, kan verklevingen en granulomen veroorzaken en de wondgenezing vertragen. Dat is bij chirurgische ingrepen decennialang gedocumenteerd.
Verspreiding van latexeiwitten. Dit is het zwaarste bezwaar. Poeder bindt eiwitten uit natuurrubberlatex en fungeert als drager. Bij het aan- en uittrekken komt dat mengsel als aerosol in de lucht, waar het wordt ingeademd door iedereen in de ruimte, ook door mensen die zelf geen handschoen dragen. Dit is de belangrijkste route waarlangs zorgpersoneel latexallergie ontwikkelde.
Irritatie en contaminatie. Poeder irriteert huid en luchtwegen, verstoort laboratoriumbepalingen en is onverenigbaar met cleanroom- en voedselverwerkingscondities.
De Amerikaanse FDA trok de conclusie het scherpst en verbood gepoederde onderzoeks- en operatiehandschoenen per 18 januari 2017, met als motivering dat de risico's niet in verhouding staan tot het voordeel nu er gelijkwaardige alternatieven bestaan.
In de EU bestaat geen apart verbodsbesluit, maar het resultaat is hetzelfde. Onder de MDR (Verordening 2017/745) moet een fabrikant risico's uitsluiten of beperken voor zover redelijkerwijs mogelijk. Zolang poedervrij een volwaardig alternatief is, valt een gepoederde variant daar niet meer onder te verantwoorden. Daarbovenop begrenst EN 455-3 het poederresidu op maximaal 2 mg per handschoen, wat in de praktijk neerkomt op poedervrij. De Nederlandse en Belgische infectiepreventierichtlijnen raden gepoederde handschoenen al aanzienlijk langer af.
Aantrekbaarheid blijft een reële eis. Wie tussen twee patiënten door twintig seconden heeft, wil geen worsteling. Daar zijn twee technieken voor, en beide gebruiken we.
Chlorinatie. Het handschoenoppervlak wordt behandeld met chloor, waardoor het rubber verhardt en minder plakkerig wordt. Dit verlaagt bij latex bovendien het eiwitgehalte aan de oppervlakte.
Polymeercoating. Een dunne binnenlaag, meestal op basis van een synthetisch polymeer, zorgt voor een glijdend oppervlak zonder losse deeltjes.
Het resultaat trekt aan als een gepoederde handschoen, zonder dat er iets achterblijft op de huid, in de wond of in de lucht.
Poedervrij is bij ons geen kenmerk van één productgroep, maar een uitgangspunt voor alles wat we voeren:
Alle Eurogloves typen zijn geregistreerd in Eudamed en voldoen aan de geldende normen voor medische hulpmiddelen en persoonlijke beschermingsmiddelen.
Dat komt sporadisch voor, meestal latex uit Zuidoost-Azië, aangeboden voor markten zonder verbod en soms met een industrieel etiket om de medische regelgeving te omzeilen. Twee dingen om te weten:
Onze afweging is daarom eenvoudig. Het voordeel van poeder is opgelost met betere techniek, de nadelen zijn dat niet. Daarom voeren we het niet.
Vragen over de juiste handschoenkeuze voor uw toepassing? Neem contact op met ons team.